• Ons verhaal
• Prijs
• Foto's

Ons verhaal

Al heel lang keken we uit naar een rugbymatch. Om kennis te maken met de sport kozen we voor de wedstrijd Frankrijk-Schotland in de Six Nations Cup. De zes beste Europese ploegen dus. Spektakel verzekerd en weer iets nieuws!

Maar ondanks het feit dat we heel blij waren deze sport eens te mogen beleven, zouden we kunnen stellen dat we deze excursie geen twee keer zouden doen. Ik verklaar dit nader…

We vertrokken om 8u richting Stade de France. 2 uur 30 minuten later (via autostrade en 15 euro péage) kwamen we aan. 5km verder ligt het Parc de la Villette, bekend van de unieke cinema La Géode, leuk om te combineren. De wedstrijd ging van start om 18u dus we hadden tijd.

Parkeerplaats gereserveerd via internet?

Waar we zoal hebben gereden weet ik niet. Was het Algerije, Marokko, Tunesië, Roemenië, … of toch gewoon de romantische lichtstad Parijs? Dan maar naar ’t stadion en zien of we de auto veilig konden parkeren. Alle reguliere plaatsen rondom het stadion waren afgezet. In die buurt heel wat politie die alles al in goede banen trachtten te leiden voor de wedstrijd van vanavond. Wij vroegen dan maar aan een flik welke parking we konden binnen rijden. “Je kan de parkings enkel gebruiken als je op voorhand een ticket hebt gekocht via internet, je zal wat verder moeten rijden richting Aubervilliers en daar iets zoeken”. Dat deden we dus, maar honderd meter verder hadden we een ongelofelijk gevoel van onveiligheid.

De sloppenwijken van Parijs

Mensen leven in ruïnes van huizen, sloppenwijken, favela’s, in wijken gemaakt van golfplaten, … hangjongeren, bedelaars, Roma, … vies, vuil, … is dat de directe omgeving van een stadion waar wekelijks wel een groot evenement is en waar de finale van het Wereldkampioenschap voetbal in 1998 werd gespeeld? En hier je auto op een veilige manier achter laten? Iets meer dan 10 jaar geleden heb ik een concert van Céline Dion gezien in ’t Stade de France, maar de indruk die ik toen had van de omgeving is niet meer te vergelijken met wat ik nu voelde.

We konden niet anders dan toch maar ergens te parkeren. Een plaatsje gevonden en achter ons parkeerde een deftige vriendelijke man, hij leek een beetje op een ex-collega. Het leek voldoende veilig. Wij wandelden dan maar naar richting Parc de la Villette. Het was “lang geleden” dat we nog eens een echte tip voor dagtrip hadden gedaan dus er was wel wat bij te praten. En dat park viel ook goed mee. Moeilijk de link te leggen met de buurt waarin we wandelden.

Gevoel van onveiligheid

Toch liet het onveiligheidsgevoel ons niet met rust. “Mochten we in zo’n milieu opgroeien dan zouden we toch niet zo rondlummelen, maar desnoods een wandelingske maken …” Toen we terugkwamen merkten we dat ze een “wandeling” hadden gemaakt, niet in het park maar langs de auto’s. Er stonden intussen tientallen auto’s extra in dat straatje, maar dat had hen niet belet op rooftocht te gaan. Het raam was ingeslagen bij 4 op de 10 auto’s die we zagen, waaronder ook de auto van die vriendelijke man achter ons. Gelukkig was onze auto intact. Maar als ze dit riskeerden terwijl al die auto’s nog af- en aanreden, dan zou men toch wel een nieuw toerke doen wanneer het rustig was tijdens de wedstrijd? In de wetenschap dat men de eerste keer geen schade had aangericht gingen we maar hoopvol naar de wedstrijd.

De wedstrijd

“Veilig en zonder schade terug naar huis” spookte door ons hoofd. Het stade de France blijft indrukwekkend, maar écht genieten was er niet meer bij. En rugby lijkt daarenboven ook niet de meest attractieve sport te zijn voor neutrale toeschouwrs. Frankrijk won makkelijk met 34-21. Dus konden we besluiten dat we blij waren dit eens meegemaakt te hebben, maar in dezelfde formule zouden we het niet aanraden of herhalen.

 

Prijs als toeschouwer

62,19 euro / 15 euro

 

Foto's

                

2012 - Tips voor trips 2011 -
2010 - 2009 - 2008 - 2007 - 2006